พิกัดอิเล็กตรอน
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
แบบจำลองควอนตัม · อธิบายฟังก์ชันคลื่น พิกัดอนุภาค และความสัมพันธ์ของพลังงาน
PDE และแบบจำลองควอนตัมไม่ใช่การดำเนินการกับข้อมูลเพนกวินนี้
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 8.2 ใช้สมการเป็นแนวทาง
ตำแหน่งอิเล็กตรอน rᵢ แต่ละตัวเป็นเวกเตอร์สามมิติ ดัชนีระบุอิเล็กตรอน ส่วน n₊ นับจำนวนในกลุ่มสปินแรก
ดัชนีตำแหน่งและกลุ่มสปินกำหนดข้อมูลป้อนเข้าของฟังก์ชันคลื่น
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างประกอบ · ตำแหน่งและจำนวนสปินสร้างขึ้น ไม่ได้อธิบายระบบทางกายภาพที่ระบุ
สัญลักษณ์
- ตำแหน่งอิเล็กตรอน แต่ละ rᵢ มีสามพิกัด
- ดัชนีอิเล็กตรอน
- จำนวนอิเล็กตรอน
- จำนวนในกลุ่มสปินแรก
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
ค่าเริ่มต้นในโค้ด
positions=[ [0, 0, 0], [1, 0, 0], [0, 1, 0], ]nPlus=2
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { positions, n, nPlus, remaining: n - nPlus }
n=positions.lengthใช้:positions
ส่งกลับ
positions- อาร์เรย์ (3 รายการ): [อาร์เรย์ (3 รายการ): [0, 0, 0], อาร์เรย์ (3 รายการ): [1, 0, 0], อาร์เรย์ (3 รายการ): [0, 1, 0]]
n- 3
nPlus- 2
remaining- 1
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ค่าตัวเลขสร้างขึ้น ตำแหน่งและจำนวนสปินสร้างขึ้น ไม่ได้อธิบายระบบทางกายภาพที่ระบุ
แหล่งอ้างอิง: สัญกรณ์ในข้อความ