องค์ประกอบการเรียนรู้สามแบบสำหรับปัญหาผกผัน
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
โจทย์ผกผัน · อธิบายการสร้างกลับจากข้อมูลสังเกตโดยใช้ตัวดำเนินการไปข้างหน้า
การประยุกต์นี้มีข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง ค่าที่วัดจากเพนกวินไม่ใช่ข้อมูลทดลองของมัน
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 8.1 ย้อนหาคำตอบจากการวัด
แบบจำลองอาจส่งข้อมูลสังเกตไปเป็นค่าที่เป็นไปได้ ปรับค่าที่เป็นไปได้นั้น หรือคืนค่าการทำให้เป็นระเบียบที่ไม่ติดลบ
เป็นวิธีต่างกันในการนำฟังก์ชันที่เรียนรู้มาใช้ในปัญหาผกผัน
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ภาพประกอบ · ฟังก์ชันสมมติเหล่านี้ไม่ใช่แบบจำลองที่ฝึกแล้ว และไม่ได้พิสูจน์การรับประกันการสร้างกลับทั่วไป
สัญลักษณ์
- ปริภูมิข้อมูลสังเกต ในตัวอย่างเป็นจำนวนจริง
- ปริภูมิค่าที่เป็นไปได้ ในตัวอย่างเป็นจำนวนจริง
- แบบจำลองตามพารามิเตอร์ ตัวอย่างเลือกสามฟังก์ชันง่าย
- พารามิเตอร์แบบจำลองที่ตรึงไว้ในตัวอย่าง
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
คุณเลือก
input.observation= 3
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { observation, candidate, refined, regularizer }
observation=input.observationใช้:input.observationcandidate=observation / 2ใช้:observationrefined=candidateใช้:candidateregularizer=candidate ** 2ใช้:candidate
ส่งกลับ
observation- 3
candidate- 1.5
refined- 1.5
regularizer- 2.25
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ฟังก์ชันสมมติทั้งสามคือ x ↦ x/2 จาก X ไป Y, y ↦ y จาก Y ไป Y และ y ↦ y² จาก Y ไปจำนวนไม่ติดลบ เป็นตัวอย่างบทบาทแบบจำลองที่แยกกันในต้นฉบับ
แหล่งอ้างอิง: นิพจน์ในต้นฉบับ