การเปลี่ยนเกรเดียนต์และความโค้ง
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
ฟังก์ชันและอนุพันธ์ · อธิบายการจับคู่และการเปลี่ยนแปลงของผลลัพธ์
เวกเตอร์โครงการมีสองคุณลักษณะ เมทริกซ์ฝึกมี n แถวและสองคอลัมน์ ใช้เครื่องมือเมื่อสมมติฐานตรงกัน
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 5.2 เมื่อพารามิเตอร์เปลี่ยนเพียงเล็กน้อย
เฮสเซียนอธิบายว่าเกรเดียนต์เปลี่ยนอย่างไร สำหรับฟังก์ชันกำลังสองนี้ เกรเดียนต์เปลี่ยนเท่ากับเฮสเซียนคูณการเคลื่อนของพารามิเตอร์
ปริมาณเหล่านี้เชื่อมพารามิเตอร์ของโครงข่ายกับความสูญเสียและการหาค่าเหมาะที่สุด
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ภาพประกอบ · ข้อมูลเข้าสมมติจำนวนจำกัดแสดงนิพจน์นี้ ไม่ได้พิสูจน์เอกลักษณ์ ขอบเขต หรือข้ออ้างการมีอยู่ทั่วไป
สัญลักษณ์
- เวกเตอร์พารามิเตอร์โครงข่าย ณ การเริ่มต้น
- การเคลื่อนของพารามิเตอร์ในลูกบอลหนึ่งหน่วย
- เฮสเซียนตามพารามิเตอร์โครงข่าย
- นอร์มตัวดำเนินการของเมทริกซ์
- ขอบเขตบนน้อยที่สุดบนลูกบอลหนึ่งหน่วยทั้งหมด ไม่ใช่ค่าสูงสุดจากตัวอย่าง
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
คุณเลือก
input.displacement= 0.5
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { gradientChange, squaredChange: gradientChange ** 2, squaredHessianNorm: 4 }
displacement=input.displacementใช้:input.displacementgradientChange=2 * displacementใช้:displacement
ส่งกลับ
gradientChange- 1
squaredChange- 1
squaredHessianNorm- 4
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ตัวอย่างใช้ f(θ) = θ² และ |การเคลื่อน| ≤ 1 เฮสเซียนคงที่เท่ากับ 2 ดังนั้นซูพรีมัมของนอร์มตัวดำเนินการกำลังสองบนช่วงหนึ่งหน่วยเท่ากับ 4 พอดี นี่ไม่ได้พิสูจน์ขอบเขตของต้นฉบับสำหรับโครงข่ายประสาท การอภิปรายการฝึกของต้นฉบับสมมติฟังก์ชันกระตุ้นที่ราบเรียบและไม่แอฟไฟน์ ข้อมูลเข้าฝึกต่างกัน ความสูญเสียกำลังสอง และพารามิเตอร์เริ่มต้นของชั้นซ่อนและผลลัพธ์แบบเกาส์อิสระที่มีความแปรปรวน 1/n ผลความน่าจะเป็นสูงและการลู่เข้าต้องมีเงื่อนไขเพิ่มเติมเรื่องความกว้าง บริเวณใกล้เคียง และขนาดขั้นตามที่ระบุ
แหล่งอ้างอิง: นิพจน์ในต้นฉบับ