ฟังก์ชันบนเซตย่อย
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
ฟังก์ชันและอนุพันธ์ · อธิบายการจับคู่และการเปลี่ยนแปลงของผลลัพธ์
เวกเตอร์โครงการมีสองคุณลักษณะ เมทริกซ์ฝึกมี n แถวและสองคอลัมน์ ใช้เครื่องมือเมื่อสมมติฐานตรงกัน
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 4.1 ตัวควบคุมน้อยตัวกับค่ามากมาย
เซตข้อมูลเข้า X เป็นเซตย่อยของเวกเตอร์จริง d มิติ ฟังก์ชันกำหนดจำนวนจริงให้ข้อมูลเข้าที่อนุญาตแต่ละค่า
ตัวอย่างสมมติใช้จัตุรัสหนึ่งหน่วยและคืนผลรวมของพิกัดสองตัว
โดเมนของฟังก์ชันระบุว่ากฎรับข้อมูลเข้าใดได้
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตรงตามนิยาม · ผลลัพธ์ตรงตามข้อมูลเข้าสมมติจำกัดนี้ ยกเว้นการปัดเศษตามปกติของคอมพิวเตอร์
สัญลักษณ์
- เซตย่อยของ ℝᵈ
- ฟังก์ชันจาก X ไปยัง ℝ
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
คุณเลือก
input.x1= 0.25input.x2= 0.5
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { input: [x1, x2], output: x1 + x2 }
x1=input.x1ใช้:input.x1x2=input.x2ใช้:input.x2
ส่งกลับ
input- อาร์เรย์ (2 รายการ): [0.25, 0.5]
output- 0.75
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
เปลี่ยนข้อมูลเข้าแล้วรันโค้ดเดิมอีกครั้ง ผลลัพธ์แสดงค่าจากข้อมูลที่ระบุข้างต้น
แหล่งอ้างอิง: นิพจน์ในต้นฉบับ