ชุดเวกเตอร์
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
ข้อมูลสังเกตและการสุ่มตัวอย่าง · อธิบายตัวอย่าง เป้าหมาย และชุดตัวอย่าง
แถวที่เลือกส่งค่าที่วัดและคำตอบที่ทราบไปฝึก ส่วนรหัสทดสอบแยกไว้
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 6.4 ปรับตัวเลขให้เทียบกันได้
ชุด b เป็นรายการเรียงลำดับของเวกเตอร์ m ตัว แต่ละตัวมีสมาชิกจำนวนจริง n ตัว
การทำให้เป็นบรรทัดฐานแบบกลุ่มทำงานกับข้อมูลในชุด
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างประกอบ · ตัวอย่างตรวจสอบรูปร่างของชุดจำกัดหนึ่งชุด
สัญลักษณ์
- ชุดเวกเตอร์ m ตัว
- เวกเตอร์ลำดับที่ i
- ขนาดชุดและมิติเวกเตอร์
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
ค่าเริ่มต้นในโค้ด
b=[ [1, 2], [3, 4], [5, 6], ]
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: {
b,
m: b.length,
n: b[0].length,
valid: b.every((y) => y.length === 2 && y.every(Number.isFinite)),
}
ส่งกลับ
b- อาร์เรย์ (3 รายการ): [อาร์เรย์ (2 รายการ): [1, 2], อาร์เรย์ (2 รายการ): [3, 4], อาร์เรย์ (2 รายการ): [5, 6]]
m- 3
n- 2
valid- จริง
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ค่าตัวเลขสร้างขึ้น ตัวอย่างตรวจสอบรูปร่างของชุดจำกัดหนึ่งชุด
แหล่งอ้างอิง: สัญกรณ์ในข้อความ