การส่งพารามิเตอร์เมื่อข้อมูลป้อนเข้าคงที่
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
กฎทำนายและชั้นของเครือข่าย · อธิบายหรือใช้กฎทำนาย ชั้น และพารามิเตอร์
โครงการใช้กฎเชิงเส้นกับสองคุณลักษณะ น้ำหนักที่ฝึกให้คะแนนหรือมวลที่ปรับสเกล
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 5.2 เมื่อพารามิเตอร์เปลี่ยนเพียงเล็กน้อย
Φ(x,·) ตรึงข้อมูลป้อนเข้า x และมองผลลัพธ์โครงข่ายเป็นฟังก์ชันของพารามิเตอร์
มุมมองนี้ใช้เมื่อหาอนุพันธ์เทียบกับพารามิเตอร์
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างประกอบ · ตัวอย่างใช้โครงข่ายแอฟไฟน์แบบสเกลาร์ สถาปัตยกรรมอื่นมีพารามิเตอร์ต่างกัน
สัญลักษณ์
- ฟังก์ชันโครงข่าย
- ข้อมูลป้อนเข้าคงที่
- ตำแหน่งแทนพารามิเตอร์
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
ค่าเริ่มต้นในโค้ด
x=2theta=[3, 1]
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { x, theta, value }
value=theta[0] * x + theta[1]ใช้:theta,x
ส่งกลับ
x- 2
theta- อาร์เรย์ (2 รายการ): [3, 1]
value- 7
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ค่าตัวเลขสร้างขึ้น ตัวอย่างใช้โครงข่ายแอฟไฟน์แบบสเกลาร์ สถาปัตยกรรมอื่นมีพารามิเตอร์ต่างกัน
แหล่งอ้างอิง: สัญกรณ์ในข้อความ