ปริภูมิผลคูณเวกเตอร์และสเกลาร์
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
เซตและสัญกรณ์ · อธิบายโดเมน ดัชนี และการเป็นสมาชิก
เวกเตอร์โครงการมีสองคุณลักษณะ เมทริกซ์ฝึกมี n แถวและสองคอลัมน์ ใช้เครื่องมือเมื่อสมมติฐานตรงกัน
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 1.2.2 โครงข่ายแสดงคำตอบที่ต้องการได้หรือไม่ · 1.3 คำถามที่จะศึกษาต่อ · 4.2 หาค่าใกล้เคียงด้วยการสุ่ม · ส่วนต้นฉบับเพิ่มเติม
ผลคูณคาร์ทีเซียนมีคู่ลำดับ โดยมีหนึ่งค่าจากแต่ละปริภูมิที่ระบุ
ปริภูมิผลคูณอธิบายตัวอย่างหรือพารามิเตอร์ที่มีหลายส่วน
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างประกอบ · ตัวอย่างมีเวกเตอร์สองสมาชิกและสเกลาร์หนึ่งค่า ส่วน ℝᵈ × ℝᵏ อนุญาตให้ส่วนที่สองเป็นเวกเตอร์แทน
สัญลักษณ์
- เวกเตอร์จำนวนจริง d สมาชิก
- สเกลาร์จำนวนจริง
- สองส่วนของคู่ลำดับ
- เวกเตอร์น้ำหนักและไบแอสสเกลาร์
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
ค่าเริ่มต้นในโค้ด
x=[1, 2]y=3
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { pair: [x, y], vectorLength: x.length, scalar: Number.isFinite(y) }
ส่งกลับ
pair- อาร์เรย์ (2 รายการ): [อาร์เรย์ (2 รายการ): [1, 2], 3]
vectorLength- 2
scalar- จริง
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ค่าตัวเลขสร้างขึ้น ตัวอย่างมีเวกเตอร์สองสมาชิกและสเกลาร์หนึ่งค่า ส่วน ℝᵈ × ℝᵏ อนุญาตให้ส่วนที่สองเป็นเวกเตอร์แทน
แหล่งอ้างอิง: สัญกรณ์ในข้อความ