เป้าหมายของปัญหาผกผัน
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
โจทย์ผกผัน · อธิบายการสร้างกลับจากข้อมูลสังเกตโดยใช้ตัวดำเนินการไปข้างหน้า
การประยุกต์นี้มีข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง ค่าที่วัดจากเพนกวินไม่ใช่ข้อมูลทดลองของมัน
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 8.1 ย้อนหาคำตอบจากการวัด
เปรียบเทียบคำทำนายไปข้างหน้า Ky กับข้อมูลสังเกต x ยกกำลังสองความผิดพลาด แล้วบวกค่าปรับถ่วงน้ำหนัก
นิพจน์เหล่านี้ระบุแบบจำลองผกผันหรือแบบจำลองควอนตัม
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ภาพประกอบ · ข้อมูลเข้าสมมติจำนวนจำกัดแสดงนิพจน์นี้ ไม่ได้พิสูจน์เอกลักษณ์ ขอบเขต หรือข้ออ้างการมีอยู่ทั่วไป
สัญลักษณ์
- ตัวดำเนินการไปข้างหน้าจากค่าที่เป็นไปได้ y ไปยังข้อมูลสังเกต
- ข้อมูลสังเกต
- ค่าที่เป็นไปได้ของสิ่งไม่ทราบ
- ฟังก์ชันการทำให้เป็นระเบียบ
- น้ำหนักการทำให้เป็นระเบียบที่ไม่ติดลบ
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
คุณเลือก
input.y= 1input.alpha= 0.5
ค่าเริ่มต้นในโค้ด
observed=3
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: {
predicted,
observed,
matchesObservation: predicted === observed,
error,
penalty,
objective: error ** 2 + penalty,
}
predicted=2 * input.yใช้:input.yerror=predicted - observedใช้:predicted,observedpenalty=input.alpha * input.y ** 2ใช้:input.alpha,input.y
ส่งกลับ
predicted- 2
observed- 3
matchesObservation- เท็จ
error- -1
penalty- 0.5
objective- 1.5
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
การส่งไปข้างหน้าสเกลาร์สมมติคือ K(y) = 2y และค่าปรับคือ R(y) = y² การคำนวณค่าที่เป็นไปได้หนึ่งค่าไม่ได้แก้ปัญหาผกผัน
แหล่งอ้างอิง: นิพจน์ในต้นฉบับ