การฝังตามระยะทาง
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
แบบจำลองควอนตัม · อธิบายฟังก์ชันคลื่น พิกัดอนุภาค และความสัมพันธ์ของพลังงาน
PDE และแบบจำลองควอนตัมไม่ใช่การดำเนินการกับข้อมูลเพนกวินนี้
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 8.2 ใช้สมการเป็นแนวทาง
สำหรับแต่ละอนุภาค ให้รวมค่าจากฟังก์ชันเดียวกันของระยะไปยังอนุภาคในกลุ่มสปินเดียวกัน
นิพจน์เหล่านี้ระบุแบบจำลองผกผันหรือแบบจำลองควอนตัม
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ภาพประกอบ · ข้อมูลเข้าสมมติจำนวนจำกัดแสดงนิพจน์นี้ ไม่ได้พิสูจน์เอกลักษณ์ ขอบเขต หรือข้ออ้างการมีอยู่ทั่วไป
สัญลักษณ์
- การฝังของอนุภาค k
- ฟังก์ชันร่วมของระยะทางและพารามิเตอร์การฝัง
- ตำแหน่งอนุภาคใน ℝ³
- จำนวนอนุภาคสปินบวก
- พารามิเตอร์การฝังร่วม
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
คุณเลือก
input.first= 1
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { embedding }
positions=[input.first, 3]ใช้:input.firstembedding=positions.map((x) => positions.reduce((sum, y) => sum + Math.abs(x - y), 0), )ใช้:positions
ส่งกลับ
embedding- อาร์เรย์ (2 รายการ): [2, 2]
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ตัวอย่างหนึ่งมิติสมมติใช้ Υ(ระยะทาง) = ระยะทาง และรวมระยะศูนย์ของแต่ละอนุภาคถึงตัวเองตามผลรวมที่แสดง ไม่ใช่แบบจำลองโมเลกุลที่ฝึกแล้ว
แหล่งอ้างอิง: นิพจน์ในต้นฉบับ