คณิตศาสตร์สมัยใหม่ของการเรียนรู้เชิงลึกอธิบายสำหรับผู้ที่ไม่ใช่นักคณิตศาสตร์

การฝึกเริ่มจากค่าเริ่มต้น

โครงการเรียนรู้เพนกวิน

โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ

โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้

การเรียนรู้และการปรับพารามิเตอร์ · เลือกกฎหรือปรับพารามิเตอร์ด้วยกฎการเรียนรู้

ฟังก์ชันเป้าหมายให้เกรเดียนต์เพื่อปรับพารามิเตอร์

พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท

ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].

ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 5.2 เมื่อพารามิเตอร์เปลี่ยนเพียงเล็กน้อย

ค่าพารามิเตอร์ในขั้นเริ่มต้นของการฝึกเท่ากับเวกเตอร์พารามิเตอร์เริ่มต้นที่เลือก

ตัวอย่างอธิบายสัญกรณ์ที่สอดคล้องในต้นฉบับ

ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ

Θ(0)=Θ\Theta^{(0)}=\Theta

ภาพประกอบ · การระบุค่าเริ่มต้นและขนาดชุดย่อยไม่ได้พิสูจน์การลู่เข้า

สัญลักษณ์

ΘΘ
เวกเตอร์พารามิเตอร์เริ่มต้น
Θ(0)Θ⁽⁰⁾
เวกเตอร์พารามิเตอร์ที่ขั้นศูนย์
mm
จำนวนตัวอย่างฝึก
m′m^{\prime}
ขนาดชุดย่อย

ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ

ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ

แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท

ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้

คุณเลือก

  • input.a = 1

ค่าเริ่มต้นในโค้ด

  • batchSize = 2
  • sampleCount = 2

คำนวณที่นี่

นิพจน์ผลลัพธ์: { initialization, iterationZero, batchSize, sampleCount, fullBatch: batchSize === sampleCount, }

  • initialization = [input.a, 2] ใช้: input.a
  • iterationZero = [...initialization] ใช้: initialization

ส่งกลับ

ผลลัพธ์ตัวอย่าง
initialization
อาร์เรย์ (2 รายการ): [1, 2]
iterationZero
อาร์เรย์ (2 รายการ): [1, 2]
batchSize
2
sampleCount
2
fullBatch
จริง

อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.

ผลลัพธ์

เปิด JavaScript เพื่อรันตัวอย่างนี้

ข้อความทางเทคนิค

ตัวอย่างคัดลอกค่าเริ่มต้นเป็นค่าของขั้นแรก และใช้ตัวอย่างทั้ง m=2 เป็นชุด ต้นฉบับกล่าวถึงการไล่ระดับแบบเต็มชุดโดย m′=m

แหล่งอ้างอิง: นิพจน์ในต้นฉบับ