มิติ VC บนข้อมูลเข้าสองค่า
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
ขอบเขตการทำงานกับข้อมูลใหม่ · เชื่อมพฤติกรรมบนตัวอย่างกับความเสี่ยงประชากรภายใต้สมมติฐาน
โครงการมีข้อมูลและพารามิเตอร์จำนวนจำกัด ชุดทดสอบไม่ยืนยันขอบเขตประชากรหรือพิสูจน์ทฤษฎีบท
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 1.2 เรียนรู้จากตัวอย่าง
กลุ่มแยกข้อมูลเข้า m จุดได้ครบเมื่อสร้างการกำหนดป้ายทวิภาคทั้ง 2ᵐ แบบ
ตัวอย่างนี้ทำให้คำนวณข้อความในต้นฉบับบนแบบจำลองจำกัดได้
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ภาพประกอบ · ผลนี้ใช้กับกลุ่มจำกัดที่เลือก ไม่ใช่ทุกกลุ่มเครือข่ายประสาท
สัญลักษณ์
- ขนาดเซตที่แยกได้ครบใหญ่ที่สุด หรือซูพรีมัมหากไม่มีขอบเขต
- จำนวนรูปแบบทวิภาคสูงสุดที่สร้างได้บนข้อมูลเข้า m จุด
- ขนาดเซตจำนวนเต็มไม่เป็นลบ
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
ค่าเริ่มต้นในโค้ด
classPatterns=[ [1, 1], [1, -1], [-1, 1], [-1, -1], ]
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { growth1, growth2, vcDimension: 2 }
growth1=new Set(classPatterns.map((p) => p[0])).sizeใช้:classPatternsgrowth2=new Set(classPatterns.map((p) => p.join(","))).sizeใช้:classPatterns
ส่งกลับ
growth1- 2
growth2- 4
vcDimension- 2
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
โดเมนสมมติมีข้อมูลเข้าสองค่าเท่านั้นและกลุ่มมีการกำหนดป้ายครบทั้งสี่แบบ จึงแยกทั้งสองจุดได้ครบ โดเมนไม่มีข้อมูลเข้าต่างกันสามค่า นี่พิสูจน์ว่ามิติ VC เป็น 2
แหล่งอ้างอิง: นิพจน์จากแหล่งต้นฉบับ