คณิตศาสตร์สมัยใหม่ของการเรียนรู้เชิงลึกอธิบายสำหรับผู้ที่ไม่ใช่นักคณิตศาสตร์

ปริภูมิฟังก์ชันที่วัดได้

โครงการเรียนรู้เพนกวิน

โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ

โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้

ฟังก์ชันและอนุพันธ์ · อธิบายการจับคู่และการเปลี่ยนแปลงของผลลัพธ์

เวกเตอร์โครงการมีสองคุณลักษณะ เมทริกซ์ฝึกมี n แถวและสองคอลัมน์ ใช้เครื่องมือเมื่อสมมติฐานตรงกัน

พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท

ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].

ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 1.1 รู้จักสัญลักษณ์ · 1.2 เรียนรู้จากตัวอย่าง

สัญกรณ์นี้หมายถึงฟังก์ชันที่วัดได้จาก 𝒳 ไป 𝒴 บนเซตจำกัดที่ทุกเซตย่อยวัดได้ ทุกฟังก์ชันระหว่างเซตเหล่านั้นวัดได้

ชั้นของฟังก์ชันระบุกฎที่อนุญาต

ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ

M(X,Y){\mathcal{M}}({\mathcal{X}},{\mathcal{Y}})

ตัวอย่างประกอบ · ตัวอย่างจำกัดที่สร้างขึ้นนี้แสดงสัญกรณ์ แต่ไม่ได้พิสูจน์ทฤษฎีบททั่วไป

สัญลักษณ์

𝒳𝒳
ปริภูมิที่วัดได้สำหรับข้อมูลป้อนเข้า
𝒴𝒴
ปริภูมิที่วัดได้สำหรับผลลัพธ์
M(𝒳,𝒴)\mathcal{M}(𝒳,𝒴)
ฟังก์ชันที่วัดได้จาก 𝒳 ไป 𝒴

ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ

ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ

แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท

ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้

ค่าเริ่มต้นในโค้ด

  • domain = [0, 1]
  • outputs = [1, 0]

คำนวณที่นี่

นิพจน์ผลลัพธ์: { domain, outputs, pairs: domain.map((x, i) => [x, outputs[i]]) }

ส่งกลับ

ผลลัพธ์ตัวอย่าง
domain
อาร์เรย์ (2 รายการ): [0, 1]
outputs
อาร์เรย์ (2 รายการ): [1, 0]
pairs
อาร์เรย์ (2 รายการ): [อาร์เรย์ (2 รายการ): [0, 1], อาร์เรย์ (2 รายการ): [1, 0]]

อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.

ผลลัพธ์

เปิด JavaScript เพื่อรันตัวอย่างนี้

ข้อความทางเทคนิค

ค่าตัวเลขในตัวอย่างนี้สร้างขึ้น ตัวอย่างจำกัดที่สร้างขึ้นนี้แสดงสัญกรณ์ แต่ไม่ได้พิสูจน์ทฤษฎีบททั่วไป

แหล่งอ้างอิง: สัญกรณ์ในข้อความ