การรักษาพลังงานฟูเรียร์
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
การแปลงสัญญาณ · ศึกษาการแปลงสัญญาณ สแคตเทอริง และสมบัติ
โครงการปรับสเกลความยาวจะงอยปากและครีบด้วยค่าเฉลี่ยและสเกลของชุดฝึก เวกเตอร์มีสองค่า
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 7.1 คุณลักษณะที่ไม่เปลี่ยนเมื่อภาพขยับ
เมื่อทำให้เป็นบรรทัดฐานแบบยูนิทารี ผลรวมขนาดฟูเรียร์กำลังสองเท่ากับผลรวมขนาดข้อมูลป้อนเข้ากำลังสอง
การรักษาพลังงานหมายความว่าตัวแทนนี้รักษานอร์มของข้อมูลป้อนเข้า
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ภาพประกอบ · เอกลักษณ์จำกัดนี้ไม่ได้พิสูจน์ทฤษฎีบทพาร์เซวาลสำหรับฟังก์ชันที่อินทิเกรตกำลังสองได้ทั้งหมด
สัญลักษณ์
- สัญญาณป้อนเข้าที่อินทิเกรตกำลังสองได้
- ตัวแทนที่ใช้ขนาดฟูเรียร์
- รากที่สองของอินทิกรัลขนาดกำลังสอง
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
คุณเลือก
input.first= 1
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { inputNorm, featureNorm }
x=[input.first, 2, 0, 0]ใช้:input.firstcoefficients=x.map((_, k) => x.reduce( (z, v, j) => [ z[0] + (v * Math.cos((2 * Math.PI * j * k) / 4)) / 2, z[1] - (v * Math.sin((2 * Math.PI * j * k) / 4)) / 2, ], [0, 0], ), )ใช้:xinputNorm=Math.sqrt(x.reduce((sum, v) => sum + v * v, 0))ใช้:xfeatureNorm=Math.sqrt( coefficients.reduce((sum, z) => sum + z[0] ** 2 + z[1] ** 2, 0), )ใช้:coefficients
ส่งกลับ
inputNorm- ≈2.236
featureNorm- ≈2.236
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ตัวอย่างสี่ตำแหน่งใช้การแปลงฟูเรียร์ไม่ต่อเนื่องแบบยูนิทารีด้วยตัวประกอบ 1/√4 ต้นฉบับอธิบายเอกลักษณ์ L² ที่ตรงกัน
แหล่งอ้างอิง: นิพจน์ในต้นฉบับ