ขอบเขตการประมาณของบาร์รอน
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
การประมาณและความลึก · ศึกษาความผิดพลาดในการประมาณและขนาดเครือข่ายภายใต้เงื่อนไข
โครงการมีข้อมูลและพารามิเตอร์จำนวนจำกัด ชุดทดสอบไม่ยืนยันขอบเขตประชากรหรือพิสูจน์ทฤษฎีบท
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 4.2 หาค่าใกล้เคียงด้วยการสุ่ม
ด้านขวาเป็นขอบเขตของความผิดพลาดในการประมาณที่ดีที่สุดในบรรดาโครงข่ายรูปแบบที่กำหนด ค่าคงที่สรุปคุณสมบัติของฟังก์ชันและฟังก์ชันกระตุ้น
ขอบเขตนี้ขึ้นกับจำนวนหน่วยซ่อนแบบแปรผกผันกับรากที่สอง
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ภาพประกอบ · โค้ดคำนวณขอบเขตจากค่าคงที่ที่กำหนด ไม่ได้หาโครงข่ายที่ดีที่สุด คำนวณอินทิกรัลฟูเรียร์ หรือพิสูจน์ทฤษฎีบท
สัญลักษณ์
- อินทิกรัลจำกัดของขนาดฟูเรียร์ถ่วงด้วยความยาวความถี่
- ค่าคงที่บวกที่ทฤษฎีบทระบุว่ามีอยู่
- จำนวนเต็มบวกของหน่วยซ่อน
- การวัดความน่าจะเป็นที่รองรับบนลูกบอลหนึ่งหน่วย
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
คุณเลือก
input.c= 2input.Cg= 3input.n= 4
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { upperBound: (input.c * input.Cg) / Math.sqrt(input.n) }
ส่งกลับ
upperBound- 3
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ต้นฉบับกำหนดฟังก์ชันกระตุ้น ReLU หรือซิกมอยด์ จำนวนเต็มบวก d และ n การวัดความน่าจะเป็นที่รองรับบนลูกบอลหนึ่งหน่วยใน ℝᵈ ฟังก์ชัน g ที่อินทิเกรตได้บน ℝᵈ และ Cg = ∫‖ξ‖₂|ĝ(ξ)| dξ ที่จำกัด ทฤษฎีบทระบุว่ามี c บวก ส่วน c สมมติเลือกเพื่อคำนวณ ไม่ได้อ้างว่าเป็นค่าคงที่ของทฤษฎีบท
แหล่งอ้างอิง: นิพจน์ในต้นฉบับ