คณิตศาสตร์สมัยใหม่ของการเรียนรู้เชิงลึกอธิบายสำหรับผู้ที่ไม่ใช่นักคณิตศาสตร์

แนวคิด / เริ่มต้นที่นี่

จำนวนชุดย่อยต่อรอบ

โครงการเรียนรู้เพนกวิน

โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ

โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้

การเรียนรู้และการปรับพารามิเตอร์ · เลือกกฎหรือปรับพารามิเตอร์ด้วยกฎการเรียนรู้

ฟังก์ชันเป้าหมายให้เกรเดียนต์เพื่อปรับพารามิเตอร์

พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท

ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].

ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 1.2.1 หาพารามิเตอร์ที่เหมาะสม

ค่าเพดานของ m/m′ คือจำนวนชุดย่อยที่ต้องใช้เพื่อครอบคลุมตัวอย่าง m ตัว เมื่อแต่ละชุดมีได้ไม่เกิน m′ ตัว

ชุดสุดท้ายอาจมีตัวอย่างน้อยกว่า

ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ

⌈m/m′⌉\lceil m/m^{\prime}\rceil

ตัวอย่างประกอบ · การนับสมมติว่าตัวอย่างทุกตัวถูกใช้หนึ่งครั้งและไม่มีตัวอย่างถูกทิ้ง

สัญลักษณ์

mm
ขนาดชุดตัวอย่าง
m′m^{\prime}
ขนาดชุดย่อยที่เป็นบวก
⌈m/m′⌉⌈m/m^{\prime}⌉
จำนวนชุดเมื่อเก็บชุดสุดท้ายที่ไม่เต็ม

ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ

ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ

แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท

ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้

ค่าเริ่มต้นในโค้ด

  • m = 10
  • batchSize = 4

คำนวณที่นี่

นิพจน์ผลลัพธ์: { m, batchSize, batches: Math.ceil(m / batchSize) }

ส่งกลับ

ผลลัพธ์ตัวอย่าง
m
10
batchSize
4
batches
3

อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.

ผลลัพธ์

เปิด JavaScript เพื่อรันตัวอย่างนี้

ข้อความทางเทคนิค

ค่าตัวเลขสร้างขึ้น เว้นแต่ระบุเป็นค่าจากต้นฉบับ การนับสมมติว่าตัวอย่างทุกตัวถูกใช้หนึ่งครั้งและไม่มีตัวอย่างถูกทิ้ง

แหล่งอ้างอิง: สัญกรณ์ในข้อความ