การแปลงฟูเรียร์ของผลคูณ
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
การแปลงสัญญาณ · ศึกษาการแปลงสัญญาณ สแคตเทอริง และสมบัติ
โครงการปรับสเกลความยาวจะงอยปากและครีบด้วยค่าเฉลี่ยและสเกลของชุดฝึก เวกเตอร์มีสองค่า
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 3.1 กฎที่ขึ้นกับระยะทาง
ต้นฉบับศึกษาการแปลงฟูเรียร์ของผลคูณ Φφ และ gφ โดย φ เป็นรากที่สองของความหนาแน่น
การแทนในโดเมนความถี่ช่วยวิเคราะห์ความผิดพลาดในการประมาณ
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างประกอบ · ตัวอย่างแสดงสัมประสิทธิ์หนึ่งตัวของการแปลงไม่ต่อเนื่อง ไม่ได้พิสูจน์ข้อความเรื่องส่วนรองรับฟูเรียร์แบบต่อเนื่อง
สัญลักษณ์
- ฟังก์ชันโครงข่ายและฟังก์ชันเป้าหมาย
- รากที่สองของความหนาแน่น
- การแปลงฟูเรียร์
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
ค่าเริ่มต้นในโค้ด
f=[1, 2, 3, 4]phi=[0.5, 0.5, 0.5, 0.5]
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { f, phi, product, realAtZero }
product=f.map((v, i) => v * phi[i])ใช้:f,phirealAtZero=product.reduce((a, b) => a + b, 0)ใช้:product
ส่งกลับ
f- อาร์เรย์ (4 รายการ): [1, 2, 3, 4]
phi- อาร์เรย์ (4 รายการ): [0.5, 0.5, 0.5, 0.5]
product- อาร์เรย์ (4 รายการ): [0.5, 1, 1.5, 2]
realAtZero- 5
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ค่าตัวเลขสร้างขึ้น ตัวอย่างแสดงสัมประสิทธิ์หนึ่งตัวของการแปลงไม่ต่อเนื่อง ไม่ได้พิสูจน์ข้อความเรื่องส่วนรองรับฟูเรียร์แบบต่อเนื่อง
แหล่งอ้างอิง: สัญกรณ์ในข้อความ