พิกัดป้อนเข้าที่เพิ่มหนึ่งพิกัด
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
ข้อมูลสังเกตและการสุ่มตัวอย่าง · อธิบายตัวอย่าง เป้าหมาย และชุดตัวอย่าง
แถวที่เลือกส่งค่าที่วัดและคำตอบที่ทราบไปฝึก ส่วนรหัสทดสอบแยกไว้
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 2.4 การลดลงครั้งที่สองของความผิดพลาด
เวกเตอร์ d สมาชิกเพิ่มหนึ่งสมาชิกเมื่อมิติเปลี่ยนจาก d เป็น d+1
พิกัดที่เพิ่มขยายเวกเตอร์คุณลักษณะ
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างประกอบ · ค่าเหล่านี้เป็นค่าที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่การจำลองการแจกแจงของข้อมูลป้อนเข้าสุ่ม
สัญลักษณ์
- มิติเดิมของเวกเตอร์
- พิกัดลำดับที่ i ของเวกเตอร์สุ่ม X
- พิกัดที่เพิ่ม
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
ค่าเริ่มต้นในโค้ด
x=[1, -1]newCoordinate=1
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { d, x, newCoordinate, extended: [...x, newCoordinate], newDimension: d + 1 }
d=x.lengthใช้:x
ส่งกลับ
d- 2
x- อาร์เรย์ (2 รายการ): [1, -1]
newCoordinate- 1
extended- อาร์เรย์ (3 รายการ): [1, -1, 1]
newDimension- 3
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ค่าตัวเลขสร้างขึ้น ค่าเหล่านี้เป็นค่าที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่การจำลองการแจกแจงของข้อมูลป้อนเข้าสุ่ม
แหล่งอ้างอิง: สัญกรณ์ในข้อความ