คณิตศาสตร์สมัยใหม่ของการเรียนรู้เชิงลึกอธิบายสำหรับผู้ที่ไม่ใช่นักคณิตศาสตร์

ช่วงดัชนี

โครงการเรียนรู้เพนกวิน

โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ

โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้

เซตและสัญกรณ์ · อธิบายโดเมน ดัชนี และการเป็นสมาชิก

เวกเตอร์โครงการมีสองคุณลักษณะ เมทริกซ์ฝึกมี n แถวและสองคอลัมน์ ใช้เครื่องมือเมื่อสมมติฐานตรงกัน

พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท

ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].

ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 1.2 เรียนรู้จากตัวอย่าง · 1.2.1 หาพารามิเตอร์ที่เหมาะสม · 1.2.2 โครงข่ายแสดงคำตอบที่ต้องการได้หรือไม่ · ส่วนต้นฉบับเพิ่มเติม

[m] หมายถึงจำนวนเต็มตั้งแต่ 1 ถึง m ส่วน i เลือกหนึ่งตำแหน่งในช่วงนั้น

ดัชนีระบุสมาชิกหนึ่งตัวในชุดที่มีลำดับ

ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ

ℓ∈[L−1]\ell\in[L-1]

ตัวอย่างประกอบ · ตัวอย่างจำกัดที่สร้างขึ้นนี้แสดงสัญกรณ์ แต่ไม่ได้พิสูจน์ทฤษฎีบททั่วไป

สัญลักษณ์

m,n,K,Lm, n, K, L
ขอบเขตจำนวนเต็มบวกในแต่ละตำแหน่งที่ปรากฏ
i,j,k,ℓi, j, k, ℓ
ดัชนีจำนวนเต็มในช่วงที่ระบุ
[m][m]
เซต {1,…,m}; วงเล็บอื่นใช้ขอบเขตที่ระบุไว้

ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ

ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ

แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท

ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้

คุณเลือก

  • input.x = 2

ค่าเริ่มต้นในโค้ด

  • m = 3

คำนวณที่นี่

นิพจน์ผลลัพธ์: { indices: [1, 2, 3], i, valid: Number.isInteger(i) && i >= 1 && i <= m }

  • i = input.x ใช้: input.x

ส่งกลับ

ผลลัพธ์ตัวอย่าง
indices
อาร์เรย์ (3 รายการ): [1, 2, 3]
i
2
valid
จริง

อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.

ผลลัพธ์

เปิด JavaScript เพื่อรันตัวอย่างนี้

ข้อความทางเทคนิค

ค่าตัวเลขในตัวอย่างนี้สร้างขึ้น ตัวอย่างจำกัดที่สร้างขึ้นนี้แสดงสัญกรณ์ แต่ไม่ได้พิสูจน์ทฤษฎีบททั่วไป

แหล่งอ้างอิง: สัญกรณ์ในข้อความ