เมทริกซ์ใกล้เมทริกซ์เอกลักษณ์
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
เวกเตอร์และเมทริกซ์ · รวมตัวเลขด้วยการดำเนินการเวกเตอร์และเมทริกซ์
เวกเตอร์โครงการมีสองคุณลักษณะ เมทริกซ์ฝึกมี n แถวและสองคอลัมน์ ใช้เครื่องมือเมื่อสมมติฐานตรงกัน
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 1.2 เรียนรู้จากตัวอย่าง
เปรียบเทียบนอร์มตัวดำเนินการกับจำนวนคอลัมน์คูณค่าสัมบูรณ์สูงสุดของสมาชิก
ตัวอย่างนี้ทำให้คำนวณข้อความในต้นฉบับบนแบบจำลองจำกัดได้
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ภาพประกอบ · ตรวจสอบสายอสมการทั้งหมดสำหรับตัวอย่างแนวทแยง ไม่ได้สร้างเครือข่ายประมาณในต้นฉบับ
สัญลักษณ์
- เมทริกซ์น้ำหนักผลลัพธ์ที่เลือก
- เมทริกซ์การกระตุ้นชั้นซ่อน
- เมทริกซ์เอกลักษณ์ m คูณ m
- นอร์มตัวดำเนินการยุคลิด
- ค่าสัมบูรณ์สูงสุดของสมาชิกเวกเตอร์
- จำนวนจุดฝึก
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
คุณเลือก
input.epsilon= 0.1
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: {
residual,
operatorNorm,
maxEntry,
maxColumnInfinityNorm,
bound: 2 * maxEntry,
belowOne: 2 * maxEntry < 1,
}
epsilon=input.epsilonใช้:input.epsilonresidual=[ [epsilon, 0], [0, -epsilon], ]ใช้:epsilonoperatorNorm=Math.abs(epsilon)ใช้:epsilonmaxEntry=Math.abs(epsilon)ใช้:epsilonmaxColumnInfinityNorm=Math.abs(epsilon)ใช้:epsilon
ส่งกลับ
residual- อาร์เรย์ (2 รายการ): [อาร์เรย์ (2 รายการ): [0.1, 0], อาร์เรย์ (2 รายการ): [0, -0.1]]
operatorNorm- 0.1
maxEntry- 0.1
maxColumnInfinityNorm- 0.1
bound- 0.2
belowOne- จริง
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ให้ m=2, W̃⁽²⁾=I และ Ã=diag(1+ε,1−ε) คอลัมน์เป้าหมายเป็นคอลัมน์เอกลักษณ์ เศษเหลือแนวทแยงมีนอร์มตัวดำเนินการ |ε| และความผิดพลาดคอลัมน์สูงสุดเท่ากับค่าสัมบูรณ์สูงสุดของสมาชิก
แหล่งอ้างอิง: นิพจน์จากแหล่งต้นฉบับ