เวกเตอร์เฟรม
โครงการเรียนรู้เพนกวิน
โครงการใช้ข้อมูลเพนกวิน Palmer ที่สมบูรณ์ 342 แถว: ชุดฝึก 240 และชุดทดสอบ 102 แถว แถวฝึกที่เลือกกำหนดการปรับสเกลและพารามิเตอร์ CSV ต้นฉบับ
โครงการนี้ฝึกน้ำหนักด้วย softmax ต่างจากแล็บในหน้าแรกที่ใช้ค่าเฉลี่ยของสายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุด ข้อมูลวัดเพนกวินชุดเดียวกัน แต่วิธีจำแนกต่างกัน คำทำนายอาจต่างกันได้
เฟรมและสัญญาณแบบเบาบาง · เข้ารหัสหรือสร้างสัญญาณกลับด้วยเฟรมและพจนานุกรม
โครงการปรับสเกลความยาวจะงอยปากและครีบด้วยค่าเฉลี่ยและสเกลของชุดฝึก เวกเตอร์มีสองค่า
พิจารณาแนวคิดนี้ร่วมกับโครงการ สมมติฐานของต้นฉบับอาจต่างกัน ข้อมูลชุดนี้ไม่พิสูจน์ทฤษฎีบท
ข้อมูลเข้า: 12 × 2; ประเมินชุดทดสอบ: 102 · #58 · 40.6 มม., 193 มม.. คำตอบที่ทราบ: อาเดลี; ค่าทำนาย: อาเดลี · [≈0.7383, ≈0.2444, ≈0.01737].
ใช้ในส่วนต้นฉบับเหล่านี้: 6.3 แยกส่วนแล้วสร้างกลับ
ลำดับแสดงเวกเตอร์ท้องถิ่น vⱼ และเวกเตอร์ทั่วทั้งสัญญาณ uᵢ ที่ใช้เป็นเฟรม
แต่ละเฟรมมีหลายเวกเตอร์ที่จัดดัชนีตามจำนวน
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างประกอบ · ตัวอย่างใช้ฐานมาตรฐานสองชุด เฟรมทั่วไปไม่จำเป็นต้องเป็นฐานหรือมีมิติเท่ากัน
สัญลักษณ์
- เวกเตอร์เฟรมทั่วทั้งสัญญาณ
- เวกเตอร์เฟรมท้องถิ่น
- จำนวนของแต่ละชุด
ตัวอย่างสูตรต้นฉบับ
ตัวอย่างต้นฉบับนี้ใช้ข้อมูลเข้าและสมมติฐานของตัวเอง การแก้ไขไม่เปลี่ยนโครงการ
แก้ค่าหรือโค้ด แล้วกดรัน ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณจำนวนจำกัด ไม่ใช่การพิสูจน์ทฤษฎีบท
ลำดับข้อมูลในตัวอย่างนี้
โค้ดเปลี่ยนแล้ว กดรีเซ็ตเพื่อคืนลำดับข้อมูลของตัวอย่าง
ค่าเริ่มต้นในโค้ด
u=[ [1, 0], [0, 1], ]v=[ [1, 0], [0, 1], ]
คำนวณที่นี่
นิพจน์ผลลัพธ์: { u, v, p: u.length, q: v.length }
ส่งกลับ
u- อาร์เรย์ (2 รายการ): [อาร์เรย์ (2 รายการ): [1, 0], อาร์เรย์ (2 รายการ): [0, 1]]
v- อาร์เรย์ (2 รายการ): [อาร์เรย์ (2 รายการ): [1, 0], อาร์เรย์ (2 รายการ): [0, 1]]
p- 2
q- 2
อ่านตัวเลขจาก input แล้วคืนค่าผลลัพธ์ พื้นฐาน JavaScript.
ผลลัพธ์
ข้อความทางเทคนิค
ค่าตัวเลขสร้างขึ้น ตัวอย่างใช้ฐานมาตรฐานสองชุด เฟรมทั่วไปไม่จำเป็นต้องเป็นฐานหรือมีมิติเท่ากัน
แหล่งอ้างอิง: สัญกรณ์ในข้อความ